Duchowni kontra świeccy

"Chciałbym przypomnieć, że świeccy nas okłamują, gdy w czasie chrztu fałszywie obiecują wychować dziecko w wierze, gdy na bierzmowaniu mówią o mężnym wyznawaniu wiary, o postępowaniu według jej zasad i tego samego dnia opuszczają Kościół. Ile razy świeccy - przyszli małżonkowie w kancelarii obiecują żyć w zgodzie z nauczaniem Kościoła w kwestii regulacji poczęć, a później wyśmiewają to nauczanie. Mógłbym wypomnieć świeckim wiele innych spraw, tylko chyba nie o to chodzi w naszej wierze" - mniej więcej takie słowa usłyszałem dziś z ambony. Młody ksiądz w jednej z parafii wygłosił bardzo odważne i mądre kazanie, aby pokazać jak się czuje jako duchowny, kiedy ciągle czyta i słyszy jak media komentują postępowanie księży.

"Amicus Clericorum" - przyjaciel kapłana

W diecezji sosnowieckiej trzech kapłanów zostało mianowanych tytułem "Amicus Clericorum". W tłumaczeniu na język polski znaczy to: "przyjaciel duchowieństwa".

Jak będzie ich rola? Rozmawiać z innymi kapłanami o ich radościach i smutkach, a przez to pomagać im w ich kapłańskim życiu. Tytuł przyjaciela duchowieństwa otrzymali: ks. Paweł Nowak, diecezjalny penitencjarz, ks. Mirosław Tosza, kapelan wspólnoty „Betlejem” w Jaworznie – Dąbrowie Narodowej, ks. Stefan Rogula, proboszcz parafii św. Andrzeja w Olkuszu.

na podstawie: TRZECH KSIĘŻY OTRZYMAŁO TYTUŁ "AMICUS CLERICORUM"

Wizy dla zagranicznych kapłanów na Ukrainie

29 lipca odbyło się spotkanie między premierem Ukrainy, Julią Tymoszenką, a przedstawicielem Kościoła katolickiego na Ukrainie w osobie abp Mieczysława Mokrzyckiego. Rozmowy dotyczyły głównie wiz długoterminowych dla kapłanów z zagranicy.

Kwestia wiz na długoterminowy pobyt na Ukrainie dla kapłanów i sióstr zakonnych do tej pory była dość problematyczna. Wprawdzie raczej nie istnieją problemy z ich uzyskaniem, ale związane są ze znaczną ilością formalności, które kapłani muszą załatwić w konsulacie Ukrainy w swoim ojczystym kraju. Sprawa wiz dla kapłanów i sióstr zakonnych ma być rozwiązana.

Pani premier jednocześnie wyraziła swoją pozytywną opinię o działaniu Kościoła na Ukrainie. Zwróciła uwagę na troskę o zachowanie wartości duchowych, dzieło wychowawcze oraz działalność Caritasu.

Na podstawie:
Rozmowa premier Tymoszenko z abp Mieczysławem Mokrzyckim

Kapłani i świeccy

Jakiś czas temu czytałem w Tygodniku Powszechnym dwa całkiem niezłe moim zdaniem artykuły dotyczące kapłaństwa:

• Czwarta ściana - ksiądz Andrzej Draguła
• Z ludu wzięci - ksiądz Dariusz Kowalczyk SJ

Czwarta ściana

Pierwszy z wymienionych traktuje o tym co oddziela kapłana od ludu, stan duchowny od stanu świeckiego. Autor językiem teatru określa to czwartą ścianą, która w teatrze oddziela aktora od widowni. Ksiądz Andrzej oczywiście zwraca uwagę na nieprawidłowość takiego kapłaństwa, które jest odgrodzone ścianą od wiernych. Przy czym podkreśla, że kapłanowi nie chodzi o wzbudzenie sympatii wiernych (jak to jest u aktorów), gdyż nie to jest celem sprawowania przez niego Eucharystii, ani głoszenia kazania czy sprawowania jakiegokolwiek innego sakramentu.

Ksiądz musi nawiązać kontakt z wiernymi, lecz nie może być to kontakt wzbudzany emocjami, podobnymi do tych jakie aktor wzbudza w widzu. Kapłan głosząc kazanie nie powinien liczyć na poklask dla siebie. Przypominają mi się tu słowa lidera Raz, Dwa, Trzy, który ma zwyczaj podkreślać, że jest tylko narzędziem, tylko tym, który jakby przekazuje, a nie tym, któremu należy się poklask. Podobnie powinno być z kapłanem.

Ostatnią rzeczą jest podział między kapłanem, a ludem. Podział ten według księdza Draguły jest nieunikniony. W końcu kapłan żyje pomiędzy Bogiem, a ludem. Kapłan nie należy, ani do ludu, do tego świata, ani do miejsca, w które zmierzamy. Jest mostem między tymi dwoma światami i jako taki ma pewną trudność, gdy z jednej strony musi dbać o wierność Bogu, a z drugiej o wierność tym, których do Boga prowadzi. To taka tylko próba skrótu artykułu, zapraszam do przeczytania tekstu "Czwarta ściana".

Z ludu wzięci

Jest kolejnym artykułem, który mówi o współpracy kapłana z wiernymi. Przy czym autor jednocześnie analizuje słowa Benedykta XVI na ten temat i życie patrona roku kapłańskiego księdza Jana Marii Vianey, proboszcza z Ars. Nie był on ideałem kapłaństwa, dwukrotnie wyleciał z seminarium, egzaminy za szczególnym pozwoleniem zdawał w języku ojczystym. Wszystko to nie dlatego, że ktoś widział w nim potencjał kapłański, lecz dlatego, że we Francji brakowało kapłanów. Został wysłany do Ars, w której czekała go kolejna próba, którą nazwałbym niewiarą. On dzięki swojej gorliwości przyciągnął na co niedzielne msze większe grono wiernych, podobnie ze spowiedzią.

Autor artykułu ukazuje również, że kapłan należy do ludu, że kapłan pochodzi z ludu i jako taki ma wobec niego obowiązki. Przede wszystkim nie może zapomnieć skąd pochodzi. Poza tym kapłan nie jest sam, musi więc pracować zarówno z innymi kapłanami, jak i rozwijać więź z ludem. To jest istota kapłańskiego życia. Życia niełatwego, bo często niesprawiedliwie porównywanego z ogłoszonymi przez media skandalami, w których uczestniczyli ludzie duchowni. Zdarzenia te budzą niestety nieufność nawet wobec kapłanów z powołaniem. Zapraszam do artykułu "Z ludu wzięci".

Religijna prasówka - 1-2 lipca 2009

Dlaczego kapłani odchodzą?

Słowa z Ewangelii św. Jana 6,66 były tematem konferencji w Wyższej Szkole Pedagogiczno - Filozoficznej "Ignatianum" w Krakowie, która odbyła się 30 czerwca. Brzmią one: "... wielu uczniów Jego odeszło i już z Nim nie chodziło". Całodzienna konferencja dotyczyła jednak głównie odchodzących kapłanów. Dlaczego kapłani odchodzą?

Kościół polski jako marka?

Tak właśnie potraktowano Kościół w badaniu "rynkowej wartości produktu". Konkurentami były polskie miasta, rząd, prezydent i inne produkty. Wynik napawa optymizmem. Kościół zdobył w badaniach 50 punktów, podczas, gdy drugi w kolejności Kraków tylko 19, natomiast Polska jako marka zdobyła jedynie 16,9 punktu. Na ostatnim miejscy uplasował się ZUS z minus 39 punktami. Więcej w artykule.

Bóg kumplem?

Refleksja nad piosenką Muńka pt. "Bóg" i jej odniesienie do relacji współczesnego człowieka do Boga.

Barbastro

Ta tajemnicza nazwa jest nazwą małej miejscowości w Hiszpanii. Obecnie jest zamieszkana przez zaledwie 16 tysięcy mieszkańców. Miejscowość może się jednak szczycić aż 57 świętymi. Działa w niej aktywnie Opus Dei, istnieje sanktuarium bez sklepów, barów i hoteli. Święte miejsce? Nie. To takie samo miejsce na ziemi jak każde inne. Poznaj Barbastro.

Religijna prasówka - 30 czerwca 2009

Kapłan w neopogańskim mieście

Biskup Gerard Kusz zdobył dziś u mnie plusa. Dlaczego? Z prostego powodu: wezwał kapłanów, aby głosili Dobrą Nowinę również poganom. To bardzo ważne stwierdzenie w naszym coraz bardziej neopogańskim kraju.

O roku "szklanych plebanii i zakrystii" w swoim felietonie napisał dla Gościa Niedzielnego ksiądz Tomasz Horak. Mam nadzieję, że kapłani przemyślą jego propozycję.

"Stajemy się tym co jemy"

Głosi jeden z czterech bilbordów promujących Eucharystię. Obraz zaprezentowany jest obok tekstu (źródło obrazu: ekai.pl).

Czarno- biała telewizja w TVP

Nie są to jednak powroty do dawnych czasów. W TVP już wkrótce będzie można oglądać nowy serial, którego bohaterami będą osoby Kościoła. Przypomnę, że w TVP 1 już od bardzo dawna można oglądać "Plebanię", a w zeszłym roku popularność zdobył nowy serial "Ojciec Mateusz" (o kapłanie detektywie). Obecnie rozpoczęły się zdjęcia do nowego serialu pt. "Siostrzyczki".

Msza po 20? Czemu nie

Kiedyś dawno, dawno temu, t.j. w czasach, gdy powstała "Beczka" powstał pomysł, aby odprawiać mszę o 19 specjalnie dla studentów, którzy korzystając z niedzielnych uroków udawali się w góry. Msza sprawdziła się wówczas bardzo dobrze. Minęło już jednak kilka lat, a wraz z nimi zmieniły się potrzeby wiernych. W parafiach coraz częściej proponowane są msze po 20:00. Co ciekawe cieszą się one niezłą frekwencją.

Religijna prasówka - 23 czerwca 2009

"Prawdziwa cześć dla ojca Pio"

Benedykt XVI "odwiedził" ojca Pio w San Giovanni Rotondo. Gazety włoskie sugerowały, że papież w czasie swojej wizyty okaże prawdziwą cześć dla ojca Pio. Tu pojawia się pewien problem, bo w jaki sposób w ogóle należałoby mówić o czci dla naszych świętych. Najbardziej banalnym stwierdzeniem, jakim mogę się posłużyć, jest oczywiście pozbawienie kultu świętych pewnego rodzaju magiczności. Tutaj myślę, że papież nie pozostawił złudzeń.Drugą rzeczą, która wzbudza mój sprzeciw jest zbytnia wystawność kultu świętego. Sam o. Pio mówił wielokrotnie, iż powinno się sprzedać drogocenne rzeczy ze świątyni, a uzyskane w tan sposób pieniądze oddać ubogim. Tym czasem w San Giovanni Rotondo budowana jest druga świątynia ku czci o. Pio. Według autorów artykułu spełnia ona postulat o prostocie. Po obejrzeniu zdjęć ostatecznie jestem w stanie się z tym zgodzić. Mój osobisty sprzeciw wzbudza jednak inny pomył, na który wpadli amerykańscy czciciele o. Pio. Planują zbudować pomnik o. Pio mający 60 metrów wysokości. "Plusem" pomnika, jest to, że będzie on wytwarzał prąd. Miliardy na cel budowy zostaną zebrane od chętnych. Jeśli jednak pomnik nie zostanie zbudowany zostaną one przekazane na cel dobroczynny. Oby tak się stało, w końcu to byłby o wiele lepszy pomnik dla skromnego zakonnika.

"Praca sezonowa" kleryków

Każdy, kto w wakacje przebywał w szpital z pewnością natchnął się na odbywających tam praktykę uczniów seminariów duchownych. To jednak nie jedyna wakacyjna praca kleryków. Niektórzy z nich będą na przykład pomagać w remontach kościołów na Ukrainie, a inni pojadą na misje.

Przepychanki o nieużywaną konkatedrę

Na Ukrainie wspólnota katolicka próbuje odzyskać kościół w Kijowie. Dyskusje na ten temat trwają już od dłuższego czasu. Mimo to, nadal katolicy tylko podnajmują świątynie na czas nabożeństw. W sprawę włączyła się nawet Rada Europy i ukraińscy deputowani.

Legalny kapłan z czwórką dzieci

Były pastor został katolickim księdzem. Za zgodą Stolicy Apostolskiej został wyświęcony na kapłana katolickiego. Święcenia przyjął 21 czerwca po odpowiednich przygotowaniach i wieloletnim trwaniu w małżeństwie. Dodać należy, że oprócz czwórki dorosłych dzieci neoprezbiter ma również dziesięcioro wnucząt.

Kapłani to...

Mamy rok kapłaństwa. Katolickie media, zarówno te papierowe, jak i elektroniczne, piszą od tym już od kilku tygodni. W bieżącym osiągnęły swoiste apogeum. Jedni piszą o tym, jaki kapłan powinien być, inni o tym, jak kapłan jest, a jeszcze inni o tym jak bardzo świeccy powinni się modlić za swoich kapłanów. Każdy z tych artykułów ma dużo racji w perspektywie, którą ukazuje. Gdy jednak spojrzeć z ciut innej strony, ciężko dopasować rzeczywistość do artykułów.

Jakich mamy kapłanów? Na to pytanie każdy odpowie inaczej. Spotykamy się w końcu z różnymi kapłanami, a i co nie co, jak nam się wydaje o nich "wiemy". Stereotypy nie pozostawiają na kapłanach suchej nitki przypisując im bogactwa nie z tej ziemi, drogie samochody, pijaństwo, a nawet co odważniejsze mówią, że wszyscy kapłani są pedofilami. Nie jestem kapłanem, a mimo to owe stereotypy wydają mi się dość dotkliwe. Z drugiej jednak strony nie jeden kapłan ma drogi samochód, niektórzy mają problemy z alkoholem, a media częściej niż raz w roku donoszą nam o skandalu z udziałem jakiegoś kapłana. Dodatkowo mamy jeszcze "ojca dyrektora" i jego słyną limuzynę czy księdza prałata Jankowskiego, który użycza twarzy na butelkach wina. Część z powyższych informacji jest oczywiście nie zgodna z prawdą, ale nawet w nich zawiera się kruszyna prawdy.

Z drugiej strony mamy ciut inny obraz kapłanów, o których już rzadziej wspominają media. Zacznę może od pewnego księdza z Chin, który mimo, iż musi się poruszać o lasce i jeszcze w dodatku nie jest najlepszego zdrowia, ciągle jeździ po swojej parafii (cóż to jest ponad 200 wiosek), aby rozmawiać o Bogu z często jedną czy dwiema osobami. Kolejnym kapłanem, z obecnie żyjących, jest pewnie ksiądz Pawlukiewicz, który na swoje kazania ściąga tłumy młody ludzi, a mp3 z jego słowami młodzież ściąga w dużych ilościach z Internetu. Pozytywnie można wypowiedzieć się również o kapłanie, który uważa, że pod pewnymi względami blisko mu do ateistów. Kapłan ten w kościele akademickim w Pradze głosi kazania do... Zacheuszy.

Nie mogę tu przemilczeć kwestii wielu duszpasterzy akademickich, rekolekcjonistów czy też biskupów. Oni mają moc... od Ducha Świętego, która często ich prowadzi do serc wielu wątpiących. Tu znowu jednak należałoby wspomnieć o ryzyku pychy. Pychy, która dotyka każdego człowieka, a kapłan również jest człowiekiem.

Pojawiają się i inne problemy związane z kapłaństwem. Przede wszystkim samotność, która dotyka zarówno samotnego proboszcza w małej, najczęściej wiejskiej parafii, jak i kapłanów należących do wieloosobowych zgromadzeń zakonnych. Ta samotność przejawia się na różnych gruntach, z jednej strony jest dobra dla lepszego kontaktu z Bogiem, ale z drugiej rodzi pewną niepewność, a często wręcz odbija się na wiernych.

Kapłaństwo to łaska umożliwiająca pokazywanie ludziom Boga. Jednocześnie jest to jednak krzyż płynący z tego, że jest się na świeczniku, na piedestale. Jest to również konieczność sprostanie wielu wymaganiom, a przede wszystkim sprostaniu wymaganiom służby Bogu.

Minęły już czasy, kiedy to kapłan miał pozycję w społeczeństwie ze względu na własne kapłaństwo. Dziś każdy z nich musi sobie na tą pozycję zapracować. Mimo to i tak znajdzie się w ogniu krytyki, jako klecha. Każde nudne kazanie zostanie mu wypomniane, albo choćby obgadane przez liczne zastępy wiernych Kościoła.

Te same zastępy wiernych uniemożliwią kapłanowi życie w pokorze, ciągle dziękując mu za jego posługę i odwdzięczając się drobnymi prezentami czy też kwiatami. Te słuszne podarki, często jednak zakrywają istotą uroczystości, które się w danym czasie odbywają. Nie ma chyba parafii, w której ksiądz nie dostałby w Wielki Czwartek przysłowiowego kwiatka z podziękowaniami od licznie zgromadzonych parafian. Są zaś parafie, w których w tym dniu ten kwiat i święto kapłaństwa staje się centrum całych uroczystości.

Kapłanów często ganimy za zbyt długie kazania, inni za zbyt krótkie. Chcemy ciągle dostrzegać ich niedoskonałe życie. Czasami jednak warto zrozumień kapłana. Zrozumieć to, że kapłan też człowiek. Chciałbym w roku kapłaństwa, pochylić się właśnie nad ludzką stroną kapłaństwa. Pokazać, że kapłan też człowiek, że kapłan to nie ideał, lecz autentyczny człowiek, który pragnie służyć Bogu i być wzorem tej służby, choć czasem jest ona bardzo trudna.

Religijna prasówka - 18-19 czerwca 2009

Kapłaństwo na miarę XXI wieku

Tylko tak mogę powiedzieć o pewnym kapłanie, który pracuje w jednej z parafii w Chinach. Parafia ta składa się z około 200 wiosek, a w nich jest dosłownie tylko kilku katolików, mimo to ich liczba ciągle rośnie. Dlaczego? Chciało, by się powiedzieć, że to dzięki odważnemu kapłanowi Jin Feng Zhi, lecz on i tak zaprzeczy mówiąc, że to dzięki łaską Ducha Świętego. Kapłan idealny, wzór kapłaństwa? Nie, to określenia nie są dobre, gdy mówi się o tym kapłanie. On jest po prostu księdzem, posłanym po to, aby świadczyć o Chrystusie. Oby więcej takich kapłanów, również w Polsce.

Zabawa w rycerzy?

Nie wiem jak inni mężczyźni, ale ja czasem mam marzenie, aby zostać jakimś bohaterem. Kimś na wzór rycerza. Taką okazją stali się dla mnie Rycerze Kolumba. W ciągu ostatnich dni w Polsce przebywał najwyższy Rycerz Zakonu Rycerzy Kolumba. Często udzielając wywiadów i rozmawiając o tej organizacji.

Mniej szkół prowadzonych przez Kościół, to lepiej dla Kościoła

Tak przynajmniej jest w Irlandii. Arcybiskup Martin uważa, że całkowity monopol Kościoła na szkolnictwo jest czymś negatywnym. W Irlandii Kościół prowadzi 92 procent szkół podstawowych, choć tylko 87 procent społeczeństwa uważa się za katolików. Arcybiskup uważa, że decyzja o posłaniu dziecka do katolickiej szkoły powinna być wyrażona pragnieniem rodzica, a nie jedyną taką możliwością.

Klerykalni i antyklerykalnie

Najnowszy Tygodnik Powszechny oferuje nam m. in. dwa artykuły o stosunku świeckich do klerykalizmu. Są to dwie różne postawy. Z jednej strony świeckich antyklerykałów, deklarujących przynależność do Kościoła, z drugiej klerykałów, czyli jakby tych bliższych klerykalizmowi. Myślę, że warto popatrzyć na kapłanów, również z perspektywy tych dwóch artykułów.

Religijna prasówka - 13-16 czerwca 2009

Temat przeglądu: Misjonarz w Hollywood

Krótki wywiad z aktorem, którego życie odmieniły pytania nauczycielki angielskiego. Co z tego wynikło? Między innymi film Bella.

Inne wybrane tematy

W "Niedzieli" ukazał się wywiad z rekolekcjonistą i kierownikiem duchowym, o. Józefem Augustynem SJ. Zaczyna się on od pytania: Czy kapłan może trafić do piekła? Zapraszam do zapoznania się z wywiadem: Kapłaństwo to wysoka wieża.

Prawosławni rozpoczęli właśnie post Piotrowy.

Policja rozpoczęła śledztwo dotyczące pornografii w kioskach. Więcej informacji również na stronie www.twojasprawa.pl .

Na zakończenie o kolejnym skandalu w sierocińcach. Tym razem wieści pochodzą od jednego z arcybiskupów niemieckich. Tam nadużycia nie miały charakteru seksualnego. Dotyczyły najczęściej kar cielesnych.

Religijna prasówka, 29 kwietnia

Temat przeglądu: Nadmiar duchowej przestrzeni

Żyjemy w czasach, które jednym słowem można byłoby nazwać erą globalizacji. Każdy z nas zauważa firmy działające na całym globie, łatwość w komunikacji między Polską i inne oznaki świadczące o tym, że termin "globalna wioska" jak najbardziej opisuje współczesny świat. Czy tak samo jest z kwestią ducha? Zdecydowanie tak. Już od połowy ubiegłego wieku wiedzą o tym mieszkańcy zachodniej Europy, którzy swobodnie wybierają w co chcą wierzyć, dysponują bowiem owym nadmiarem przestrzeni duchowej. Bardziej interesującym jest dla nas kwestia polska: Czy powiedzenie "Polak katolik" jest nadal aktualne? Rozwinięcie myśli również w innych artykułach najnowszego Tygodnika Powszechnego.

Pozostałe tematy wybrane

Ostatnio coraz popularniejszym tematem moralnym staje się dyskusja o testamencie życia. Co na ten temat powiedziała s. prof. Barbara Chyrowicz, specjalistka od etyki? Przeczytaj na stronach Katolickiej agencji informacyjnej.

To jednak nie koniec przemyśleń etycznych. Tym razem jednak problem dotyczący kapłanów, którzy mogą sobie zadać pytanie, czy kapłan karierowicz nadal potrafi służyć?

Benedykt XVI w imieniu Kościoła przeprosił Indian za nadużycia ze strony ludzi Kościoła. Okazją do tego było spotkanie z Wielki Wodzem Zrzeszenia Pierwszych Narodów Kanady.

Na koniec wydarzenia, które mogłyby zagościć w dziele sport. Pierwsze dotyczy Oazowego Rajdu po Roztoczy. Odbędzie się on 2 maja i będzie on atrakcją "Wielkiej Wyprawy Otwartych Oczu" organizowanej w duchu Ruchu Światło- Życie diecezji zamojsko- lubaczowskiej. Drugie wydarzenie jest o wiele bardziej sportowe i dotyczy meczu piłkarskiego między księżmi kościoła ewangelickiego, a imamami. Mecz odbędzie się w Berlinie, sędziami będą członkowie gminy żydowskiej, a na trybunach zasiądzie książę Karol. Szykuje się, więc wielkie spotkanie wielu religii tym razem na boisku. Szkoda, że nie grają katoliccy księża, bo z uwagi na wyznawaną religię pewnie im bym kibicował. Tak pozostaje mi modlić się trzymając kciuki, aby takie spotkania zbliżały różne religie do siebie.

Religijna prasówka 9-16 kwietnia

Mamy okres wielkanocny, od kilku dni katolików ogarnia radość ze zmartwychwstania Chrystusa. Wkrótce dołączą do nas prawosławni. Tymczasem ich zwierzchnik patriarcha Cyryl wysłał do tych chrześcian, którzy święta paschalne w ubiegłą niedzielę krótkie życzenia. 

Z okazji świąt do swoich parafian przemówiło wielu księży: składając życzenia świąteczny, mówiąc homilię o Zmartwychwstałym, albo tak jak ks. Burzyk przypominając o tym, że Komunia Święta raz w roku to tylko minimum.

Do przyjmowania Komunii niemal konieczne jest uczestnictwo w Liturgii mszy świętej. Gdzie jednak w niej uczestniczyć, jeżeli u nas w parafii są pokraczni ministranci, a ksiądz odprawia Mszę w naszej opinii niestarannie? Odpowiedzi próbował udzielić włoski krytyk kulinarny, który wydał Przewodnik mszalny, w którym ocenił jakość wystroju każdej świątyni oraz sposób odprawiania mszy. Wśród wiernych w Polsce bardziej popularny byłby ranking spowiedników, bowiem według jednego z naukowców spowiadają się oni coraz częściej. 

Wśród Rosjan powstają za to nocne kluby dyskusyjne, które mają służyć pogłębianiu wiary zwłaszcza wśród chrześcijańskiej inteligencji. Działa tam już jeden katolicki ośrodek, a wkrótce mogą powstać następne, tym razem prawosławne kluby. Myślę, że to ważne zwłaszcza, że kraj ten do niedawna zdominowany był przez ateizm. O tym jak to wyglądało opowie Max Popow, syberyjski ksiądz. 

Z ateizmem mamy do czynienia również na zachodzie. Mimo to i tak są ludzie, którzy wierzą w Chrystusa, jednym z nich jest Paul Badde, który opowiada o swojej wierze i karierze dziennikarskiej.

Czy Max albo Paul są bohaterami współczesnego chrześcijaństwa? Nie mi to oceniać. Chrześcijańskim bohaterem z pewnością był święty Paweł, którego rok obecnie przeżywamy. Jakie są nasze wyobrażenia o Apostole Narodów, jako o bohaterze? O tym, że Paweł z Tarsu nie był bohaterem postury Supermana można przeczytać w książce Podróż Pawła.

Jeśli Paweł był Apostołem Narodów to z pewnością o. Góra jest apostołem Polskiej młodzieży. Przygotowuje on prezent dla każdego uczestnika spotkania na Lednicy. Jaki to prezent i dlaczego taki? Koniecznie przeczytaj w artykule, a jeśli masz takie możliwości wspomóż dominikanina w przygotowaniu prezentu.

Trochę inny prezent dał swojej chorej parafiance kapłan z USA. Dzięki niemu ma ona większe szanse na przeżycie. Z pewnością gest ten postawi w ciut lepszym świetle kościół w Stanach, który ciągle jeszcze jest widziany przez pryzmat księży, którzy dopóścili się przestępstw na tle seksualnym.

Przeciwko innemu zaniedbaniu dotyczącemy seksualności występują rodzice dzieci, którzy nie chcą, aby ich dziecko widziało zdjęcia pornograficzne na wystawach sklepowych. Jeśli również chcesz włączyć się do ich akcji wejdź na stronę http://www.twojasprawa.org.pl/.

Ciężko było wybrać najciekawsze artykuły z tak długiego okresu. Mam nadzieję, że w przyszłości prasówka będzie powstawać częściej. Wszystko jednak zależy od dostępnego czasu. Mam nadzieję, że już jutro będę mógł wskazać Wam kolejne ciekawe artykuły.